Kάποια στιγμή, τον Οκτώβρη που μας πέρασε, κάποιος με ρώτησε τι είναι αυτό που αγαπώ πιο πολύ και με ηρεμεί.
Η απάντηση ήρθε αβίαστα κι εντελώς αυθόρμητα. Η θάλασσα!
Ίσως σε κάποια άλλη ζωή να ήμουν δελφίνι, ίσως σε κάποιο άλλο σύμπαν να υπήρξα ως γοργόνα. Αν και με την γνωστή μου τύχη το πιο πιθανό ήταν να ήμουν πλαγκτόν.
Αφού και απάντησα, συνειδητοποίησα πόσο καιρό είχα να βρεθώ κοντά στην θάλασσα. Είχα γυρίσει από την Νάξο και θα έκανα πολύ καιρό να ξαναπάω.
Κι έτσι οδήγησα για να βρεθώ κάπου που να μπορώ να την δω. Και βρέθηκα στην Ραφήνα, την οποία κι έχω συνδέσει με άπειρες αναμνήσεις, τότε που ήμουν πολύ μικρότερη, πολύ πιο αθώα.
Ο κόσμος δεν υπήρχε πια. Είχαμε αρχίσει να μπαίνουμε σε χειμωνιάτικο mood. Οι ομπρέλες είχαν μείνει εκεί στημένες να περιμένουν τον χειμώνα που θα τις διέλυσε λογικά. Ήταν η απόλυτη εικόνα μοναξιάς. Και ηρεμίας…
Είχα μαζί μου το Κορίτσι του Μπρούκλιν. Με στόχο να το διαβάσω. Διάβασα τις τρεις πρώτες σελίδες, το έβγαλα φωτογραφία και το ξέχασα στο αυτοκίνητο για 6 μήνες.
Το τελείωσα προχθες, σε μια άλλη παραλία, κάτω από έναν ήλιο που έκαιγε.
Μερικές φορές, τα βιβλία ξέρουν τον χρόνο τους καλύτερα από εσένα.

Ο Ραφαέλ, συγγραφέας και μονογονέας ενός μικρού αγοριού, ετοιμάζεται να παντρευτεί την Άννα.
Δύο βδομάδες πριν τον γάμο τους, η Άννα του δείχνει μια φωτογραφία με τρία απανθρακωμένα πτώματα, του ομολογεί ότι αυτή είναι υπεύθυνη για αυτό, κι εξαφανίζεται.
Από τότε, ψάχνει να την βρει. Μαζί με έναν φίλο του, πρώην αστυνομικό, αρχίζει να ψάχνει το παρελθόν, για να καταλάβει το παρόν και να σώσει το μέλλον.
Ποια είναι η Άννα; Πώς βρέθηκε από το Μπρούκλιν στο Παρίσι; Ποια είναι η σχέση της με αυτόν τον φόνο; Έχει καμία σχέση τελικά ή είναι απλά ένα ακόμα θύμα; Πόσα ακόμα θύματα θα βρεθούν μέχρι να λυθεί το μυστήριο;
Σιγά – σιγά το μυστήριο οδηγείται σε μια κάποια λύση. Δεν είναι ακριβώς ότι η μία ανατροπή ακολουθεί την άλλη, αλλά περισσότερο η μία ανακάλυψη που οδηγεί σε μια άλλη και τελικά σε ένα τρομακτικό παζλ που έχει κομμάτια του την εκδίκηση, την φιλοδοξία, την μεγαλορρημοσύνη, την έλλειψη ηθικών φραγμών αλλά τελικά και την αγάπη, την ευγνωμοσύνη, την συγχώρεση.
Καμιά φορά η ζωή είναι μια σειρά από τραγικές συμπτώσεις που μόνο στόχο έχουν να μας διδάξουν πως αύριο είναι μια καινούρια μέρα…
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος σε μετάφραση Τατιάνας Γαλάτουλα.
Σχολιάστε