Πάντα πριν τις διακοπές με πιάνει αυτό το αίσθημα του ανικανοποιήτου, δεν ξέρω τι να πάρω μαζί μου στη Νάξο, έχω πολλά αδιάβαστα αλλά κανένα από αυτά δεν μου κάνει. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε, πάσχω ξεκάθαρα από FOMO και είμαι το μεγαλύτερο θύμα του μάρκετινγκ!
Αλλά τέλος πάντων, έκανα τη βόλτα μου στα Online βιβλιοπωλεία και με τη βοήθεια των φίλων μου από booktok και bookstagram, αυτά είναι τα βιβλία που ξεχώρισα και μπορεί ή μπορεί και όχι, να αγοράσω!
Χαμούλης έχει γίνει με αυτά τα δύο βιβλία. Και ναι, είμαι κι εγώ θύμα. Η Γλώσσα των Δράκων (S.F. Williamson, εκδόσεις Διόπτρα) μου φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και λογικά θα βρει τον δρόμο του στην TBR μου αν και δεν ξέρω κατά πόσο είναι βιβλίο που θέλω να ταλαιπωρήσω σε ταξίδι. To Alchemised (SenLinYu, εκδόσεις Ψυχογιός) από την άλλη, μου φαίνεται μια τεράστια υπερβολή. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά σχεδόν 40€ για ένα βιβλίο, όχι επειδή είναι 1000 σελίδες (από μόνο του red flag) αλλά επειδή είναι όμορφο. Είμαι πάντα υπέρ της ομορφιάς, αλλά μήπως το έχουμε παρακάνει;
ALCHEMISED – Παρουσίαση του βιβλίου
Σε αυτό το καθηλωτικό ντεμπούτο σκοτεινής φαντασίας, μια γυναίκα με χαμένες αναμνήσεις παλεύει να επιβιώσει σε έναν κόσμο ρημαγμένο από τον πόλεμο, τη νεκρομαντεία και την αλχημεία – και να αντιμετωπίσει τον άντρα που έχει αναλάβει να ξεθάψει τα βαθύτερα μυστικά του παρελθόντος της.
Κάποτε ανερχόμενη αλχημίστρια, η Έλενα Μαρίνο είναι πλέον αιχμάλωτη – του πολέμου και του ίδιου της του νου. Οι φίλοι και σύμμαχοί της από την Αντίσταση έχουν δολοφονηθεί βάναυσα, οι ικανότητές της έχουν κατασταλεί και ο κόσμος που γνώριζε έχει καταστραφεί.
Στον απόηχο ενός μακρόχρονου πολέμου, η νέα άρχουσα τάξη της Παλάντια, διεφθαρμένες οικογένειες συντεχνιών και διεστραμμένοι νεκρομάντεις, των οποίων τα απεχθή, αθάνατα πλάσματα συνέβαλαν αποφασιστικά στη νίκη τους, κρατά την Έλενα αιχμάλωτη.
Σύμφωνα με τα αρχεία της Αντίστασης, ήταν μια θεραπεύτρια μικρής σημασίας στις τάξεις τους. Όμως η ανεξήγητη απώλεια των αναμνήσεων των μηνών που προηγήθηκαν της αιχμαλωσίας της κάνει τους εχθρούς της να αναρωτιούνται: είναι πράγματι τόσο ασήμαντη όσο φαίνεται ή μήπως η απώλεια της μνήμης της κρύβει κάποιο ζωτικό κομμάτι του τελικού σχεδίου της Αντίστασης;
Για να αποκαλυφθούν οι αναμνήσεις που είναι θαμμένες βαθιά στο μυαλό της, η Έλενα στέλνεται στον Ανώτερο Επόπτη, έναν από τους πιο ισχυρούς και αδίστακτους νεκρομάντεις αυτού του νέου κόσμου. Παγιδευμένη στην ετοιμόρροπη έπαυλή του, ο αγώνας της –να προστατέψει το χαμένο παρελθόν της και να διασώσει τα τελευταία απομεινάρια του παλιού της εαυτού– μόλις αρχίζει. Γιατί η φυλακή της και ο δεσμοφύλακάς της κρύβουν τα δικά τους μυστικά… μυστικά που η Έλενα θα πρέπει να ξεθάψει, όποιο κι αν είναι το τίμημα.
Η γλώσσα των δράκων – Παρουσίαση του βιβλίου
Οι γλώσσες σε έσωσαν, Βίβιαν, και θα σε σώσουν ξανά…
Λονδίνο, 1923.
Άνθρωποι και δράκοι ζουν απομονωμένοι μεταξύ τους, όπως ορίζει το Σύμφωνο Ειρήνης. Κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει ώσπου η νεαρή Βίβιαν, που μελετά τις δρακονικές γλώσσες, σπάει κατά λάθος την εύθραυστη εκεχειρία. Ο εμφύλιος πόλεμος αρχίζει… Δράκοι πετούν στους ουρανούς, ανθρώπινες κάστες ξεχύνονται στους δρόμους, ενώ δρακοφλόγες τυλίγουν πολλά κτίρια.
Τότε, η Βίβιαν στρατολογείται από την κυβέρνηση ως αποκρυπτογράφος στο Μπλέτσλεϊ Παρκ. Μαζί με άλλους ταλαντούχους νέους, είναι αποφασισμένη να κατορθώσει το αδύνατο – να σπάσει τον κώδικα των δράκων, αλλιώς θα πεθάνουν όλοι και το Ηνωμένο Βασίλειο θα κυριευτεί από έναν πανίσχυρο εχθρό.
Πολιτικές ίντριγκες, κατάσκοποι, πλαστογραφημένα μυστικά έγγραφα, γλωσσολογικοί γρίφοι, άνθρωποι εναντίον δράκων, επαναστάτες εναντίον κυβέρνησης απειλούν να τυλίξουν τον κόσμο στις φλόγες!
Η Σάρκα (David Szalay, εκδόσεις Ψυχογιός) είναι το βιβλίο που πήρε το Booker για το 2026 κι εμένα το Booker μου ταιριάζει. Οπότε ναι, σίγουρα θα αγοραστεί. Επίσης, μου άρεσε πάρα πολύ το εξώφυλλο, δεν ξέρω γιατί, μόνη μου!
Η Σάρκα – Παρουσίαση του βιβλίου
Το συγκλονιστικό πορτρέτο ενός άντρα που βρίσκεται σε σύγκρουση με τον εαυτό του και την εποχή του.
Ο Ίστβαν μεγαλώνει στην Ουγγαρία, ντροπαλός και απομονωμένος, έχοντας αποξενωθεί από τους συνομηλίκους του. Βρίσκει παρηγοριά στο πρόσωπο της γειτόνισσάς του, μιας παντρεμένης γυναίκας κοντά στην ηλικία της μητέρας του. Αυτές οι συναντήσεις όμως εξελίσσονται σε μια μυστική σχέση που ο ίδιος δυσκολεύεται να κατανοήσει.
Μια σειρά τραγικών γεγονότων θα τον στιγματίσει για πάντα, οδηγώντας τον σε μια ζωή καθορισμένη από την καλοσύνη –ή την ιδιοτέλεια– των αγνώστων. Καθώς τα χρόνια περνούν, ο Ίστβαν παλεύει να βρει τη θέση του σε έναν κόσμο που αλλάζει. Σημαδεμένος από τραύματα που δεν έχουν επουλωθεί και από ρόλους που δεν επέλεξε, θα βρεθεί από τη φτώχεια στην παρέα της πλούσιας ελίτ του Λονδίνου. Οι αντικρουόμενες παρορμήσεις του για αγάπη, οικειότητα, κύρος και χρήμα τού χαρίζουν αδιανόητα πλούτη, μέχρι που απειλούν να τον καταστρέψουν ολοκληρωτικά.
Λιτό και διεισδυτικό, το μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Σόλοϊ χαρτογραφεί τις λεπτές γραμμές της απώλειας, της αποξένωσης και της ελπίδας, μέσα σε μια Ευρώπη που μεταμορφώνεται,
θέτοντας βαθιά ερωτήματα για το τι κινεί μια ζωή: τι της δίνει αξία και τι τη διαλύει.
Το Οντισιόν (Katie Kitamura, εκδόσεις Διόπτρα) μπήκε στη βραχεία λίστα του Booker 2025 και αυτό, μαζί με τον μινιμαλισμό του εξωφύλλου, είναι αρκετοί λόγοι για να βρεθεί σε αυτή τη λίστα.
Οντισιόν – Παρουσίαση του βιβλίου
Μια γυναίκα, μια καθοριστική παράσταση. Ή δύο;
Ένα συναρπαστικό, αποσταθεροποιητικό μυθιστόρημα που μας κάνει να αναρωτηθούμε αν γνωρίζουμε πραγματικά τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Δύο άνθρωποι συναντιούνται για μεσημεριανό σε ένα εστιατόριο του Μανχάταν. Αυτή είναι μια καταξιωμένη ηθοποιός που κάνει πρόβες για μια επερχόμενη πρεμιέρα. Αυτός είναι ελκυστικός, προβληματικός, νέος – αρκετά νέος για να είναι γιος της. Ποιος είναι αυτός για εκείνη και ποια είναι αυτή για εκείνον;
Σε αυτό το λαμπρά δομημένο μυθιστόρημα, δύο ανταγωνιστικές αφηγήσεις ξετυλίγονται, ξαναγράφοντας την αντίληψή μας για τους ρόλους που παίζουμε κάθε μέρα –σύντροφος, γονιός, δημιουργός, μούσα– και τις αλήθειες που κάθε παράσταση κρύβει, ειδικά από εκείνους που νομίζουν ότι μας γνωρίζουν πιο καλά.
Σφιχτοδεμένο και καθηλωτικό, το Οντισιόν, είναι η Katie Kitamura στα καλύτερά της.
Η Joan Didion, πολύ γνωστή αλλά όχι πολύ μεταφρασμένη, μεταφράζεται επιτέλους από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Έχω διαβάσει παλιότερα ένα έργο της στα αγγλικά, αλλά τώρα θέλω πολυ να διαβάσω Τη χρονιά της μαγικής σκέψης, γιατί είναι διαφορετικά να το διαβάζεις στη γλώσσα σου.
Η χρονιά της μαγικής σκέψης – Παρουσίαση του βιβλίου
«Η ζωή αλλάζει απότομα. Η ζωή αλλάζει στη στιγμή. Μια συνηθισμένη στιγμή. Αυτές ήταν οι πρώτες λέξεις που έγραψα αφότου συνέβη. Για πολύ καιρό δεν έγραψα τίποτε άλλο.
Εν περιλήψει. Είναι τώρα, καθώς ξεκινάω να το γράφω αυτό εδώ, το απόγευμα της 4ης Οκτωβρίου 2004. Πριν από εννέα μήνες και πέντε μέρες, γύρω στις εννέα το βράδυ της 30ής Δεκεμβρίου 2003, ο σύζυγός μου, Τζον Γκρέγκορι Νταν, φάνηκε να παθαίνει (ή όντως έπαθε), στο τραπέζι όπου μόλις είχαμε καθίσει οι δυο μας για δείπνο στο καθιστικό του διαμερίσματός μας στη Νέα Υόρκη, ένα αιφνίδιο, εκτεταμένο, οξύ στεφανιαίο επεισόδιο που προκάλεσε τον θάνατό του.
Έτσι ξεκίνησε για μένα η χρονιά της μαγικής σκέψης.»
Η εξερεύνηση μιας σπαρακτικά προσωπικής και ταυτόχρονα καθολικής εμπειρίας: μια απόπειρα κατανόησης της θνητότητάς μας μέσα από το πορτρέτο ενός ξεχωριστού γάμου και τις στιγμές μιας ολόκληρης ζωής. Ένα εξομολογητικό χρονικό πένθους που έχει καθιερωθεί ως σημείο αναφοράς για τη διαχείριση της απώλειας από μια εμβληματική μορφή της Νέας Δημοσιογραφίας και μια φωνή που καθόρισε την αμερικανική λογοτεχνία.
Το Κάλεσμα της Οπτασίας (Oliver Onions, εκδόσεις Μεταίχμιο) με τράβηξε από τα χρώματα στο εξώφυλλο. Αρκετά καλός αλλά όχι ο καλύτερος λόγος, οπότε δεν είμαι πολύ σίγουρη.
Το κάλεσμα της Οπτασίας – Παρουσίαση του βιβλίου
Ο συγγραφέας Πολ Όλερον ζει σε ένα θλιβερό διαμέρισμα και αναζητά –όπως κάνουν οι συγγραφείς– έναν τρόπο να μην ασχοληθεί με το έργο που γράφει. Τότε βλέπει ένα τεράστιο και όμορφο παλιό σπίτι προς ενοικίαση και αποφασίζει να μετακομίσει στον πρώτο όροφο. Όταν η φίλη του Έλσι Μπένγκαου τον επισκέπτεται, αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα. Φαίνεται ότι το σπίτι δεν συμπαθεί την Έλσι και της καταφέρει μικρά αλλά πολλά τραύματα. Η ίδια διαισθάνεται την παρουσία του κακού και προειδοποιεί τον Όλερον ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να δουλέψει εκεί. Αλλά ο Όλερον γοητεύεται… και μετά ερωτεύεται… και σύντομα αφήνεται στις εμμονές του…
Το κάλεσμα της Οπτασίας θεωρείται συχνά η καλύτερη ιστορία φαντασμάτων στην αγγλική γλώσσα – και ίσως να είναι. Σίγουρα είναι μια από τις πιο συναρπαστικές και όμορφες υπερφυσικές ιστορίες που έχουν γραφτεί ποτέ.
Η Αγαπημένη μας δασκάλα (Μανταλένα Βάλιο Τάνετ, εκδόσεις Πατάκη) είναι από αυτά τα βιβλία για τα οποία κανείς δεν έχει μιλήσει πολύ, αλλά κάπως το οπισθόφυλλο μου τράβηξε το ενδιαφέρον.
Αγαπημένη μας δασκάλα -Παρουσίαση του βιβλίου
1970, Μπιόλιο, Βόρεια Ιταλία. Ο θάνατος της εντεκάχρονης Τζοβάννα από πνιγμό δεν είναι ατύχημα, αλλά αυτοκτονία. Λίγες μέρες αργότερα, η Σίλβια, η δασκάλα της, βγαίνει από το σπίτι της και, αντί να πάει στο σχολείο, εξαφανίζεται στο δάσος. Το χωριό την αναζητά αγωνιωδώς και, καθώς περνά ο καιρός, οι φήμες πληθαίνουν και, αναπόφευκτα, εκφράζονται φόβοι για τη ζωή της. Όλοι αναρωτιούνται τι συνέβη στη Σίλβια, αυτή την τόσο αφοσιωμένη στους μαθητές της δασκάλα, που μέχρι τότε δεν είχε απασχολήσει καθόλου τους ανθρώπους της μικρής ορεινής κοινότητας.
Την αγνοούμενη θα εντοπίσει τυχαία, σε μια εγκαταλελειμμένη καλύβα στη μέση του δάσους, ο Μαρτίνο, ένα μοναχικό αγόρι από το Τορίνο, που έχει μεταφερθεί στο χωριό για λόγους υγείας. Στη θέα της εμφανώς ταλαιπωρημένης δασκάλας, το παιδί τρομοκρατείται, όμως δεν το βάζει στα πόδια. «Μην το πεις σε κανέναν» του ψιθυρίζει με κόπο η δασκάλα κάνοντάς τον συνένοχο στο μυστικό της. Ο Μαρτίνο θα συνεχίσει να επισκέπτεται τη Σίλβια στην κρυψώνα της, ελπίζοντας ότι κάποια μέρα θα κάμψει τις αντιστάσεις και τη σιωπή της και θα τη βοηθήσει να γυρίσει πίσω στο χωριό. Είναι άραγε έτοιμη η Σίλβια να επιστρέψει ή προτιμά να παραμείνει στην αγκαλιά του δάσους, με συντροφιά τα όνειρα, τις αναμνήσεις και τα φαντάσματα του παρελθόντος;
Η Αγαπημένη μας δασκάλα είναι ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα μυστηρίου, που ρίχνει φως στον σκοτεινό λαβύρινθο της ανθρώπινης ψυχής, μια δυνατή αλληγορία για τον φόβο, την ελπίδα, για την ανάγκη μας για απομόνωση αλλά και για υσιαστική επαφή.
Η Παλιά Ψυχή (Susan Barker, εκδόσεις Ψυχογιός) είναι άλλο ένα βιβλίο που μου τράβηξε το ενδιαφέρον λόγω του εικαστικού στο εξώφυλλο. Αν θέλω βέβαια να είναι ειλικρινής (και πάντα θέλω), η περιγραφή μάλλον παραπέμπει σε άλλα γούστα, γεγονός όχι κακό φυσικά, απλά πιστεύω πώς είναι από αυτά που δεν θα τα καταφέρουν τελικά να βρουν τη θέση του στο TBR ράφι μου.
Παλιά Ψυχή – Παρουσίαση του Βιβλίου
Όταν οι άγνωστοι μεταξύ τους Τζέικ και Μαρίκο γνωρίζονται τυχαία στο αεροδρόμιο της Οσάκα, ανακαλύπτουν μια ανατριχιαστική σύμπτωση: η καλύτερη φίλη του Τζέικ και ο δίδυμος αδελφός της Μαρίκο πέθαναν με φριχτό και ανεξήγητο τρόπο, έξι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά ο ένας από τον άλλο. Και οι δύο, πριν από τον θάνατό τους, είχαν συναντήσει μια σαγηνευτική, μελαχρινή γυναίκα. Μια γυναίκα που αναζητούσε τη Μαρίκο – και μετά εξαφανίστηκε.
Ο Τζέικ, κουβαλώντας την απώλεια και την ενοχή για πάνω από μια δεκαετία, νιώθει την ανάγκη να ακολουθήσει το νήμα των αποκαλύψεων της Μαρίκο, και οδηγείται μέσα από ηπείρους και αιώνες σε ιστορίες ανθρώπων που πέθαναν με τρόπους τρομαχτικά παρόμοιους – και σε εκείνους που έμειναν πίσω, μπερδεμένοι, αμφισβητημένοι, αλλά βέβαιοι για όσα είδαν.
Στο επίκεντρο όλων αυτών βρίσκεται η ίδια αινιγματική γυναίκα. Το όνομά της μπορεί να αλλάζει, αλλά ο σκοπός της παραμένει σταθερός. Και ενώ ο Τζέικ αγωνίζεται να ανακαλύψει ποια –ή τι– είναι, εκείνη έχει ήδη κάνει την επόμενη επιλογή της. Αλλά το να μάθει το μυστικό της θα είναι αρκετό για να τη σταματήσει;
Ένα προκλητικό μυθιστόρημα τρόμου για την αποφασιστικότητα μιας γυναίκας να παραμείνει ζωντανή με οποιοδήποτε τίμημα.
Το αντίθετο μου συνέβη με το επόμενο βιβλίο, τις Παραδόσεις μιας χώρας (Edith Wharton, εκδόσεις Μεταίχμιο), που ναι, το πρώτο που είδα ήταν το εξώφυλλο, μετά όμως το έψαξα και είναι ένα κλασικό στο είδος του βιβλίο, που περιγράφεται ως πνευματώδες και καταστροφικό, δύο λέξεις που κάνουν trigger το αναγνωστικό μου ένστικτο. Στο πλαίσιο βέβαια της ειλικρίνειας, η κλασική λογοτεχνία κι εγώ έχουμε τα φεγγάρια μας, οπότε σας το βάζω στοίχημα ότι αυτό το βιβλίο ή θα αγοραστεί και θα διαβαστεί ακαριαία ή θα μείνει στο ράφι μια δεκαετία. Εδώ είμαστε, θα μάθουμε παρέα!
Οι παραδόσεις της χώρας – Παρουσίαση του Βιβλίου
Η Αντίν Σπραγκ είναι πανέμορφη – όλοι θα συμφωνούσαν. Τι νόημα έχει όμως η ομορφιά όταν δεν σε βλέπει κανείς; Οι Σπραγκ εγκατέλειψαν τις μεσοδυτικές πολιτείες αναζητώντας μια λαμπερή ζωή για την κόρη τους. Τώρα, κλεισμένοι σε ένα χρυσοποίκιλτο ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης, που με το ζόρι μπορούν να πληρώσουν, αρχίζουν να φοβούνται ότι η μετακόμισή τους στη μεγάλη πόλη ήταν άσκοπη. Αλλά η Αντίν είναι αποφασισμένη. Και η Αντίν πάντα πετυχαίνει ό,τι βάλει στον νου της.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την αρχική έκδοσή του, το αριστούργημα του 1913 παραμένει μια ανεπανάληπτη προσωπογραφία μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες αντιηρωίδες της αμερικανικής λογοτεχνίας.
Γιατί άραγε η Ευρωπαία ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο από την Αμερικανίδα για τη δουλειά του συζύγου της; Επειδή εκείνη είναι τόσο σημαντική για τον σύζυγό της, που το ενδιαφέρον της για τη δουλειά του ν’ αξίζει τον κόπο! Ακόμα κι αυτός, όμως, είναι αναγκασμένος να προσαρμοστεί σ’ ένα περιβάλλον όπου οι ρομαντικές αξίες αντιστρέφονται. Πού βρίσκεται η ζωή των περισσότερων Αμερικανών; Στο σαλόνι κάποιας γυναίκας ή στο γραφείο τους; Η απάντηση είναι προφανής – σωστά; Το συναισθηματικό κέντρο βάρους δεν είναι το ίδιο στα δύο ημισφαίρια. Στις παρηκμασμένες κοινωνίες το κέντρο βάρους είναι η αγάπη, στην καινούργια δική μας είναι η επιχειρηματικότητα. Στην Αμερική, το πραγματικό crime passionnel είναι η «μεγάλη κλοπή» – μεγαλύτερο ενθουσιασμό προξενεί το να διαλύεις σιδηροδρόμους παρά σπίτια.
Απόσπασμα από το βιβλίο
Και φτάσαμε στο τέλος, με ένα βιβλίο, Το Σφαγείο (Esteban Echeverria, εκδόσεις έρμα), που κάνει τικ σε όλα τα κουτάκια μου. Είναι από αυτά τα βιβλία που σίγουρα θα αγοραστούν και θα διαβαστούν, έχω ήδη πολύ αυξημένες προσδοκίες! Έχω δίκιο ή όχι, θα το μάθουμε κάποια στιγμή στο μέλλον!
Το Σφαγείο – Παρουσίαση του βιβλίου
Μετά από μια καταστροφική πλημμύρα το Μπουένος Άιρες βρίσκεται βυθισμένο στη λάσπη, στην πείνα και στον φόβο. Η έλλειψη τροφίμων και η εξαθλίωση σπρώχνουν τα πλήθη σε μια απελπισμένη έκρηξη βίας και το σφαγείο στις παρυφές της πόλης μετατρέπεται σε κεντρικό σημείο της αφήγησης. Εκεί, μέσα στις κραυγές του φανατισμένου όχλου και στην αποφορά του αίματος, εκτυλίσσονται σκηνές ανείπωτης χυδαιότητας, καθώς η σφαγή των ζώων σταδιακά μετουσιώνεται σε εξουσιαστικό τελετουργικό. Όταν ένας νεαρός άντρας που δεν φέρει τα σύμβολα του καθεστώτος πλησιάζει τυχαία, το σφαγείο παύει να αφορά μόνο τα ζώα και μετατρέπεται σε τόπο συντριβής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Το διήγημα «Το σφαγείο» του Εστέμπαν Ετσεβερία θεωρείται θεμελιώδες κείμενο της αργεντίνικης πεζογραφίας και σημείο αφετηρίας της εθνικής λογοτεχνικής παράδοσης. Γράφτηκε σε μια μεταιχμιακή περίοδο έντονων κοινωνικών αλλαγών και πολιτικών συγκρούσεων, όταν στη χώρα βασίλευε ο τρόμος που σκόρπιζε ο δικτάτορας Χουάν Μανουέλ ντε Ρόσας. Με γλώσσα ωμή και ειρωνική, το «Σφαγείο» είναι ένα έργο βαθιά αλληγορικό, όπου ο χώρος λειτουργεί ως μικρογραφία τόσο της χώρας όσο και του τρόπου που ασκείται και εμπεδώνεται η εξουσία. Ο Ετσεβερία, πρωτοπόρος του ρομαντισμού και κεντρική φιγούρα της πολιτικής και πνευματικής ανανέωσης στην Αργεντινή, με το έργο αυτό θεμελιώνει μια παράδοση που θα σημαδέψει τη λατινοαμερικανική λογοτεχνία του 19ου αιώνα και η επιρροή της θα ξεπεράσει τα όρια της εποχής και της χώρας του.
Και κάπου εδώ, το μόνο που μένει είναι να αποφασίσω, αν και οφείλω να ομολογήσω ότι στο τέλος αγοράζω πολύ με το συναίσθημα, οπότε ούτε εγώ ξέρω τι θα κάνω τελικά όταν θα βρεθώ στο φυσικό κατάστημα. Γιατί στηρίζω τις αγορές στα βιβλιοπωλεία και αυτό προτείνω να κάνετε κι εσείς!
(Όλα τα εξωτερικά links είναι από τους επίσημους ιστοτόπους των εκδοτικών. Παρόλα αυτά, συνιστώ σε όλους τις αγορές από μικρά βιβλιοπωλεία, οφείλουμε να συντηρούμε τους χώρους πολιτισμού.)
Jo and books 