
Αυτό ήταν το random book για τον μήνα Απρίλιο, κι αν θέλω να είμαι ειλικρινής, παίζει να μην το έπιανα στα χέρια μου αν δεν το πλήρωνε το random number generator!
Λάθος μου!
Έχουμε λοιπόν το Ιρέν, του Πιερ Λεμέτρ, από τις Εκδόσεις Μίνωα σε μετάφραση Κλαιρ Νεβέ. Το πρώτο βιβλίο της τριλογίας με πρωταγωνιστή τον Καμίγ Βεροβέν, τον μικροκαμωμένο επιθεωρητή, που η ζωή έχει μια τάση να μην του φέρεται πολύ όμορφα.
Στις οδηγίες ανάγνωσης λέει να διαβάσουμε με τη σειρά την τριλογία και είμαι τόσο καλή στο να ακολουθώ οδηγίες που έχω διαβάσει το τρίτο μέρος κάτι αιώνες πίσω, μόλις τελείωσα το πρώτο και δεν έχω ιδέα αν κυκλοφορεί ακόμα το δεύτερο, παίζει όχι, γεγονός που πολύ με στεναχωρεί…
(Μέρες μετά από τότε που έγραψα αυτές τις γραμμές, πήγα μια βόλτα από το Bookato και βρήκα ένα τελευταίο αντίτυπο από το δεύτερο βιβλίο, κρυμμένο κάτω από στοίβες βιβλίων. Τι να πω, η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς!)
Τέλος πάντων, στο βιβλίο παρακολουθούμε την δράση ενός κατά συρροή, που εμπνέεται και αναπαράγει λογοτεχνικά έργα, όπως την Μαύρη Ντάλια και το Ψυχώ.
Κι αν πιστεύετε ότι ο τίτλος του βιβλίου είναι από μόνος του spoiler, έχω να σας πω πως πίστευα ακριβώς το ίδιο, μόνο που η έκπληξη που μας επιφυλάσσει ο συγγραφέας δεν φαίνεται από πουθενά. Κι αυτό από μόνο του είναι συστατικό καλής αστυνομικής λογοτεχνίας!
Γιατί το θέμα του βιβλίου δεν είναι ποια είναι η Ιρέν και πως θα καταλήξει, αλλά ποιοι τελικά είναι όλοι οι υπόλοιποι. Πόσα από αυτά που διαβάζεις είναι αληθινά και πόσα ψεύτικα; Ποια είναι η πλευρά της αφήγησης; Αυτή του κυνηγού ή αυτή του θηράματος;
Κάπου εδώ, θα σας πω τι συμβαίνει στο βιβλίο, οπότε συνεχίζετε με δική σας ευθύνη καθώς ακολουθούν spoilers (μεγάλα και σοβαρά spoilers, μην πείτε πώς δε σας προειδοποίησα!)

Η υπόθεση (με spoilers)
Ο επιθεωρητής Καμίγ Βεροβέν, ένας εξαιρετικά ικανός αλλά σωματικά μικρόσωμος αστυνομικός, αναλαμβάνει μια υπόθεση ακραίας βίας: δύο γυναίκες δολοφονημένες με φρικιαστικό τρόπο. Πολύ γρήγορα γίνεται σαφές ότι πρόκειται για έναν κατά συρροή δολοφόνο.
Ο δολοφόνος αναπαράγει σκηνές από κλασικά αστυνομικά μυθιστορήματα, σχεδόν σαν να σκηνοθετεί εγκλήματα ως φόρο τιμής στη λογοτεχνία.
Ο Βεροβέν και η ομάδα του προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τα references, αλλά ο δολοφόνος είναι πάντα ένα βήμα μπροστά, και κυρίως, απολαμβάνει το παιχνίδι με τα ΜΜΕ.
Η υπόθεση γίνεται προσωπική όταν ο δολοφόνος στοχοποιεί την ίδια την Ιρέν, τη σύζυγο του Βεροβέν, η οποία διανύει τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης της.
Ο Βεροβέν αργεί να αποκωδικοποιήσει τα σημάδια, κι όταν πλέον το κάνει, είναι πια πολύ αργά. Η Ιρέν και το αγέννητο παιδί τους, έχουν πέσει θύματα ενός μανιακού που δεν έχει σκοπό να σταματήσει πουθενά.
Η ανατροπή δεν έγκειται φυσικά στη δολοφονία της Ιρέν. Οποιοσδήποτε λίγο εξασκημένος αναγνώστης θα καταλάβει σχετικά γρήγορα ότι η Ιρέν είναι καταδικασμένη. Η ανατροπή έγκειται στο ποιος είναι τελικά ο Βεροβέν.
Βλέπετε στο πρώτο μέρος του βιβλίου διαβάζουμε μια εξιδανικευμένη, σχεδόν λογοτεχνική απόδοση του ήρωα για να ανακαλύψουμε στο δεύτερο μέρος ότι τόση ώρα διαβάζουμε το λογοτεχνικό βιβλίο του δράστη. Είναι στο δεύτερο μέρος που αποκαλύπτεται η πραγματική φύση του ήρωα, αλλά και το πραγματικό μέγεθος του εγκλήματος.
Μεταξύ μας τώρα, αυτή την ανατροπή ούτε την περίμενα, ούτε την έχω ξανασυναντήσει. Γι’ αυτό και οριακά εντυπωσιάστηκα, πράγμα που σπάνια πλέον μου συμβαίνει με αστυνομικά βιβλία, οπότε γι’ αυτό τον λόγο και μόνο, πολύ τη χάρηκα τη συγκεκριμένη ανάγνωση.

Τι να προσέξετε (και trigger warnings)
Είναι αστυνομικό – θρίλερ και προφανώς έχει μέσα σκηνές δολοφονίας, αυτό φαντάζομαι είναι κάτι που οι περισσότεροι αναγνώστες θα περιμένουν. Όμως (κι αυτό είναι ένα τεραστίων διαστάσεων ΟΜΩΣ), ο Λεμέτρ το παρακάνει με τις περιγραφές. Δεν είναι Ketchum να θέλεις να βγάλεις τα σωθικά σου από την αηδία, αλλά το παρακάνει. Κοινώς, μην τρώτε την ώρα που το διαβάζετε και αν δεν τα πάτε καλά με την περιγραφή σκηνών βίας, διαβάστε κάτι άλλο.
Από την άλλη, ο Λεμέτρ έγραψε ένα βιβλίο που ήθελε να σε αναγκάσει να το ξαναδιαβάσεις. Ήθελε, όταν μπεις στο δεύτερο μέρος, να σε βάλει στη διαδικασία να γυρίσεις πίσω και να ξαναδιαβάσεις για να σιγουρευτείς πώς δεν τα έχεις χάσει τελείως. Και πιστεύω πώς ήξερε ότι αυτό δεν είναι ένα βιβλίο για όλους, ήταν για εμένα, αλλά ποιος ξέρει αν ήταν και για εσένα;
TikTok video
Τα λέω και στο TikTok. Enjoy!




