Jo and books

Γεννημένη το 1937, η Αλμπερτίν Σαρραζέν σε πολύ νεαρή ηλικία παράτησε τις σπουδές της, παρόλο που υπήρξε καλή μαθήτρια, απλά όχι ιδιαιτέρως υπάκουη. Το 1953 την βρίσκει στο Παρίσι μαζί με τον Εμιλιάν, τον φίλο της από το σχολείο.

Το νεαρό ζευγάρι γρήγορα μπλέκει με την παρανομία.

Το 1953 κι ενώ η Αλμπερτίν έχει ξεκινήσει να εργάζεται ως πόρνη, το ζευγάρι συλλαμβάνεται για την ληστεία ενός καταστήματος.

Η Αλμπερτίν καταδικάζεται σε φυλάκιση 7 χρόνων, στη διάρκεια των οποίων ξεκινάει να γράφει λογοτεχνία και ποίηση.

Λίγο αργότερα δραπετεύει και σε αυτή της την απόπειρα σπάει τον αστράγαλό της.

Ο Ζυλιέν Σαρραζέν την βρίσκει τραυματισμένη έξω από την φυλακή κι ένας μεγάλος έρωτας γεννιέται.

Το ζευγάρι, που συνεχίζει να εγκληματεί και να μπαινοβγαίνει στις φυλακές, παντρεύεται το 1959.

Το 1964 βρίσκει την Αλμπερτίν να εργάζεται ως δημοσιογράφος, αλλά η εμπειρία της με τις φυλακές δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.

Το 1965 επιτέλους αποφυλακίζεται. Μετακομίζει μαζί με τον Ζυλιέν στο Σεβέν για να ζήσουν μια ήρεμη, αγροτική ζωή.

Τα βιβλία που έχει γράψει στην φυλακή έχουν πλέον εκδοθεί, έγιναν best sellers, κέρδισαν βραβεία και η ίδια δέχεται προσκλήσεις να μιλήσει για αυτά.

Δεν πρόλαβε να κάνει όλα όσα θα μπορούσε.

Η Αλμπερτίν Σαρραζέν, αυτή η μικρή αγία των περιθωριακών, η νεαρή εγκληματίας που χαρακτηρίστηκε ως η θυληκή Ζαν Ζεννέ από τους συγχρόνους της, έχασε άδοξα τη ζωή της στα 29 της χρόνια εξαιτίας μιας επέμβασης ρουτίνας στα νεφρά που δεν πήγε πολύ καλά.

“Ο αστράγαλος” είναι όπως φαίνεται ένα σχεδόν αυτοβιογραφικό βιβλίο. Η Ανν, η ηρωίδα της Σαρραζέν, είναι το alter ego της. Η μικρή φυλακισμένη πόρνη που σπάει τον αστράγαλο της ενώ δραπετεύει από την φυλακή.

Κι όπως και η Αλμπερτίν, έτσι και η Άνν, σώζεται από έναν άγνωστο μικροεγκληματία με τον οποίο θα ζήσει τον μεγάλο έρωτα.

Η Ανν προσπαθεί να κρατήσει αλώβητη την αξιοπρέπειά της όσο ξεπερνάει τις δυσκολίες που της επιβλήθηκαν από την ζωή. 

Σε αυτό το ταξίδι δοκιμάζονται όλες οι σταθερές που είχε, κατακερματίζοντας το ίδιο της το παρελθόν, τον παιδικό της ρομαντισμό αλλά και τις ανθρώπινες σχέσεις με τους γύρω της.

Για να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα:

Ο υπέρτατος νόμος της ζωής είναι η ελευθερία.

Η ελευθερία που κάθε άτομο οφείλει να διεκδικεί στην ζωή του, μια ελευθερία που δεν έχει σχέση με το πού είσαι, αλλά με το ποιος/ποια είσαι ή μάλλον με το ποιος/ποια προσπαθείς να είσαι. 

Το βιβλίο της Σαρραζέν, γραμμένα με έναν αναπολογητικό, προσωπικό τόνο, είναι ένα μανιφέστο περί της προσωπικής αυτοδιάθεσης λίγο πριν ο Μάης του ‘68 αλλάξει όλα όσα ξέραμε.