Τον Νοέμβριο του 2019 ο Πωλ Μπ. Πρεθιάδο μιλά μπροστά σε 3.500 ψυχαναλυτές στο ετήσιο συνέδριο της Σχολής του Φροϋδικού Αιτίου στο Παρίσι. Στέκεται απέναντι στο επάγγελμα που τον αντιμετωπίζει ως ένα ψυχικά άρρωστο άτομο το οποίο πάσχει από δυσφορία φύλου και ξεκινά την ομιλία του αντλώντας έμπνευση από την Αναφορά σε μια Ακαδημία του Κάφκα, στην οποία ένας πίθηκος εξηγεί σε ένα επιστημονικό συνέδριο πώς, για να επιβιώσει στην ανθρώπινη κοινωνία, αναγκάστηκε να κλειστεί στο κλουβί της ανθρώπινης υποκειμενικότητας, να βυθιστεί στη θλίψη και τον αλκοολισμό.
Ο Πρεθιάδο γεννήθηκε το 1970, στο Μπούργκος ως Μπεατρίς Πρεθιάδο. Έζησε μέχρι τα τριάντα οκτώ χρόνια του ως γυναίκα και αργότερα άρχισε να αυτοπροσδιορίζεται ως μη δυαδικό άτομο που κατόπιν «αφομοιώθηκε στον αντρικό κόσμο χωρίς να ταυτίζεται εξ ολοκλήρου με αυτόν», όπως ο ίδιος ισχυρίζεται.
Από τις 16 Νοεμβρίου 2016 έχει διαβατήριο με αρσενικό όνομα και φύλο, Πωλ Μπ. Πρεθιάδο, με το Μπ. να παραπέμπει στο γενέθλιο όνομά του.
Στην ομιλία του αντλεί στοιχεία από τη δική του μετάβαση, δημιουργώντας ένα κείμενο που δεν είναι αποκλειστικά ούτε θεωρητικό ούτε φιλοσοφικό.
Ο Πρεθιάδο ψάχνοντας τη δύναμη για επιβίωση, την αναζήτησε στη ψυχανάλυση και στη ψυχολογία. Δεν τη βρήκε όμως εκεί. Ο ίδιος γράφει πώς «Τη χρωστάω στα φεμινιστικά, πανκ, αντιρατσιστικά και λεσβιακά βιβλία» . Αυτές οι προσλαμβάνουσες είναι που τον οδήγησαν να εκφραστεί έτσι στην ομιλία του.
Αυτός ίσως είναι ο λόγος που η ομιλία του προκάλεσε τεράστιο σάλο. Όταν ο Πρεθιάδο ζήτησε από τους συνέδρους να αναλάβουν τις ευθύνες τους, απέναντι σε μια κοινωνία που μετασχηματίζεται, με τον μετασχηματισμό να απαιτεί να ορίσουμε εκ νέου την επιστημολογία του σεξ και του φύλου, η μισή αίθουσα ξέσπασε σε γέλια, ενώ κάποιοι άρχισαν να ουρλιάζουν απαιτώντας να φύγει από την αίθουσα. Όμως ο δρόμος πλέον δεν έχει επιστροφή, πλέον ξέρουμε και μπορούμε να μάθουμε πολλά περισσότερα από αυτά που ήξερε ο ίδιος ο ιδρυτής της Σχολής, ο Ζακ Λακάν, το 1981. Πράγματι, η ένταση αυτή οδήγησε στη διάσπαση των ψυχαναλυτικών ενώσεων λίγες μέρες αργότερα.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αντίποδες, σε μετάφραση Αναστασία Μέλια Ελευθερίου.
«Η ελευθερία είναι ένα τούνελ που σκάβουμε με τα χέρια μας», γράφει ο Πρεθιάδο. «Η ελευθερία είναι μια πόρτα εξόδου. Η ελευθερία ‒όπως το νέο όνομα με το οποίο με αποκαλείτε σήμερα ή το ελαφρώς τριχωτό πρόσωπο που βλέπετε μπροστά σας‒ είναι κάτι που κατασκευάζεται».
Jo and books 